Czym właściwie jest pobożność, słowo, którego dzisiejszy świat prawie już nie używa? Wychodząc od słów Pawła, że wielka jest tajemnica pobożności, kazanie pokazuje, że pobożność to nie zwykła religijna nabożność, lecz szacunek i podziw dla Tego, który jest większy, przeżywane w pełnym posłuszeństwie. Wzorem jest Pan Jezus, który został wysłuchany ze względu na swoją pobożność (Hebrajczyków 5:7) i nie czynił niczego sam od siebie, lecz dokładnie to, co widział u Ojca. Kaznodzieja odróżnia prawdziwą pobożność od pozorów pobożności, które zapierają się mocy Bożej. Ostrzega, że ci, którzy żyją pobożnie, będą prześladowani, nawet przez świat religijny, i wzywa słuchacza, aby poznał Chrystusa i naśladował Go w praktyce, nie tylko w teorii.
Biblioteka
Kazania pisemne
Indeks tematyczny
35 wynikówW jakiej szacie zostaniemy znalezieni, gdy Król wejdzie, aby obejrzeć gości? Wychodząc od przypowieści o uczcie weselnej z Ewangelii Mateusza 22, kazanie pokazuje, że człowiek bez szaty weselnej wszedł w przekonaniu, że jest mile widziany, lecz wciąż nosił starego człowieka. Z Listu do Rzymian 13, Efezjan 4 i Kolosan 3 wynika kolejność: najpierw odrzucamy uczynki ciemności, potem przyoblekamy się w Chrystusa i w nowego człowieka. Zbroja Boża pomaga nam się ostać, a sama szata to miłosierdzie, dobroć, pokora, łagodność, cierpliwość, przebaczenie i miłość. Bisior to sprawiedliwe czyny świętych (Objawienie 19:8), dlatego szaty nie otrzymuje się po śmierci, lecz przygotowuje się ją już teraz.
Możesz wiele robić dla Boga, a mimo to utracić jedyną rzecz, która się liczy. Wierzący w Efezie mieli uczynki, trud, cierpliwość i cierpieli dla imienia Pana, ale porzucili swoją pierwszą miłość, a bez niej ich świecznik mógł zostać usunięty. Ta miłość nie jest zapałem początku, który z latami przemija. To twoja miłość do Chrystusa, ogień silny jak śmierć, płomień Pana, którego wielkie wody nie mogą ugasić i którego żadne bogactwo nie może kupić. Gdy silnik stygnie, zostaje tylko forma, a relacja z Oblubieńcem zamienia się w handel: ja daję Tobie, Ty dajesz mnie. Chrystus nie szuka wspólników w interesach, lecz czystej oblubienicy, która kocha Go bardziej niż ojca i matkę i nie jest podzielona między świat a Niego. Ten ogień budzi się na nowo, gdy widzisz Jego piękno i możesz powiedzieć: Mój umiłowany jest mój, a ja jestem jego. Wtedy Jego przykazania nie są już ciężkie, bo kto Go miłuje, zachowuje Jego słowo, a Ojciec i Syn przychodzą, aby u niego zamieszkać. Kochając Jego charakter, zapragniesz żyć tak, jak żył Jezus, w pokorze i posłuszeństwie. Przypomnij sobie, skąd spadłeś, i pozwól Mu na nowo rozpalić w tobie pierwszą miłość.
Bóg nie stworzył nas po to, abyśmy pozostali tacy, jacy jesteśmy, lecz abyśmy stali się doskonali w miłości, tak jak On jest miłością. Przed założeniem świata Ojciec postanowił uczynić nas podobnymi do swojego Syna, Pana Jezusa Chrystusa, abyśmy żyli w Jego Królestwie, gdzie prawo i drogi są doskonałe. Przykazanie, by być doskonałymi jak Ojciec, nie jest piękną radą, lecz celem, ku któremu prowadzi nas całe Jego dzieło. Pan Jezus został udoskonalony nie przez wiele lat służby, lecz przez cierpienie, zwyciężając zło dobrem i nie stawiając oporu. Tą samą drogą prowadzi także nas: przez Słowo, które nas prostuje, przez Ducha, który przemienia nas z chwały w chwałę, przez Kościół, w którym wzrastamy, trzymając się prawdy w miłości, aż do miary wzrostu pełni Chrystusa. Żaden dzień spędzony w kuchni i żaden rok w więzieniu nie jest stracony, jeśli cierpliwość dokonuje tam doskonałego dzieła. Naszą częścią jest przyjmować próby z radością i zachowywać Jego przykazania, bo w tym, kto zachowuje Jego słowo, miłość Boża staje się doskonała i usuwa lęk. Nie róbmy z Boga kłamcy, wierząc, że to niemożliwe. Trwajmy dziś w posłuszeństwie, pewni, że Ten, który rozpoczął w nas dobre dzieło, dokończy je.
Bóg nie powołał nas tylko do tego, abyśmy nosili imię chrześcijan, lecz abyśmy byli uczniami, którzy stają się podobni do swojego Nauczyciela. Jego planem jest, abyśmy byli podobni do obrazu Jego Syna, Pana Jezusa Chrystusa, jako Jego bracia, a uczniostwo jest drogą, na której ten plan się wypełnia. Przebaczenie grzechów ma swoje miejsce, ale nie jest końcem tego dzieła. Nowe narodzenie to pierwszy dzień szkoły: wtedy wchodzimy do szkoły posłuszeństwa, gdzie uczymy się żyć tak, jak On żył. Dawni uczniowie przejmowali mowę, zwyczaje i cały sposób bycia swojego nauczyciela. Tak samo naszą miarą nie jest to, co nam odpowiada, lecz czystość, cierpliwość i posłuszeństwo Pana Jezusa. Nie możemy zachowywać dziewięćdziesięciu procent, a resztę pomijać, bo tam, gdzie nie przyjmujemy wszystkiego, co On nam daje, zostają plamy ciemności, jak kratery na księżycu. Wejście do tej szkoły wymaga zaparcia się samego siebie, krzyża niesionego każdego dnia i miłości do Niego większej niż do rodziny i własnego życia. Jak On, który nic nie czynił sam od siebie, tak i my nie decydujmy już sami, co jest dobre, a co złe. Kościół jest szkołą, w której wzrastamy do miary wzrostu pełni Chrystusa. Nie zadowalajmy się już niedzielnym chrześcijaństwem, lecz wejdźmy dziś do Jego szkoły, aby każdy doskonały uczeń był jak jego Nauczyciel.
Nie możemy zawrzeć przymierza z Bogiem, nie wiedząc, po co zapisaliśmy się do Jego szkoły. Bóg z góry przeznaczył nas, abyśmy stali się podobni do obrazu Jego Syna, Pana Jezusa Chrystusa, abyśmy byli Jego braćmi i obywatelami Jego Królestwa, a przymierze to dzień, w którym wchodzimy w ten plan. Jak na wydziale medycyny, gdzie nikt nie zapisuje się po to, żeby zostać pasterzem owiec, tak i my nie przychodzimy tylko po to, by otrzymać przebaczenie, ale by Mu powiedzieć: Panie, uczyń nas takimi, jaki jest Pan Jezus. Samo przyjęcie daje nam tylko jeden róg dyplomu, a pozostałe zdobywa się, trwając w przymierzu. Przymierze ma dwie strony: Bóg przykłada pieczęć krwi swojego Syna, oczyszcza nas i rodzi na nowo, a my odpowiadamy: Wypełnimy wszystko, co PAN mówił, i będziemy posłuszni. Bojaźń Pańska strzeże nas, abyśmy świadomie nie utracili otrzymanego życia. Przymierze nie jest jednak interesem zawieranym dla korzyści, lecz historią miłości: Oblubieniec przysiągł nam wierność i przygotowuje nas jak czystą dziewicę. Dlatego umieścił nas w swoim ciele, Kościele, gdzie duchowi rodzice wychowują nas od mleka do dojrzałości, a my jesteśmy razem budowani jako żywe kamienie w świętą świątynię. Przypomnijmy sobie dziś nasze przymierze i miłujmy Chrystusa całym sercem, abyśmy stali się do Niego podobni.
Pan Jezus często mówił o ziarnie, drzewach i owocu, aby odsłonić przed nami prawdziwy stan naszego serca. Ziarno Słowa Bożego nie jest siane jedynie po to, by dać początek życiu duchowemu, lecz po to, by doszło ono do dojrzałości i wydało owoc. W oczach Boga wartość drzewa nie leży w […]
Pokój wam i niech was Pan błogosławi. W poprzednim przesłaniu mówiliśmy o tym, co znaczy narodzić się na nowo, i o znaczeniu nasienia, które jest nasieniem Bożym. Odkryliśmy, że tym nasieniem jest w rzeczywistości Słowo. Ze Słowa dowiedzieliśmy się, że ten, kto z radością przyjmuje…
Niewielu chrześcijan zastanawia się nad tym, że Pismo opisuje naszą relację z Chrystusem za pomocą jednego z najgłębszych i najbardziej intymnych obrazów, jakie zna człowiek: zaręczyn i małżeństwa. W Nowym Testamencie Chrystus przedstawia się jako Oblubieniec, który przygotowuje swoją Oblubienicę, a wierzący są powołani, by żyć z Nim w relacji miłości, wierności i oczekiwania […]
Otwieramy Słowo Boże z myślą, aby pozostać wiernymi Jego naukom. Ważne jest, abyśmy nie przekraczali granic tego, co jest napisane w Piśmie. Jak przeczytaliśmy w 1 Liście do Koryntian, w rozdziale 4, w wierszu 6: „Bracia, te rzeczy odniosłem dla przykładu do siebie i Apollosa…
Czytaliśmy o wielkiej cierpliwości, więc i ja przeczytam werset o wielkiej cierpliwości z Ewangelii Łukasza. Padło pytanie: dlaczego musimy mieć wielką cierpliwość? Odpowiedzieliśmy nawet, że musimy ją mieć, bo i Pan Jezus miał wielką cierpliwość. Bóg jest wielce cierpliwy…
Zastanówmy się chwilę nad pojęciem Królestwa Bożego. Choć dla osób obeznanych z Biblią i praktykami duchowymi termin ten może brzmieć zwyczajnie, dla niewtajemniczonych wyrażenie „Królestwo Boże” może brzmieć nietypowo. Samo słowo „królestwo” bywa odbierane jako archaiczne, należące do innej epoki…
Otwórzmy Pismo Święte na Liście do Efezjan, w rozdziale 4, od wersetu 11 do 13 włącznie. „On ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a jeszcze innych pasterzami i nauczycielami, dla doskonalenia świętych, do dzieła posługi, dla budowania ciała Chrystusa…
Otwieramy Słowo Boże w Ewangelii Mateusza, w rozdziale 5, i czytamy wersety od 38 do 48. „Słyszeliście, że powiedziano: «Oko za oko i ząb za ząb». A ja wam mówię: Nie sprzeciwiajcie się złemu. Lecz jeśli ktoś uderzy cię w prawy policzek, nadstaw mu i drugi…
Chciałbym, abyśmy porozmawiali o Bożym planie i o współdziałaniu między dziełem Boga a człowiekiem. Jakie obowiązki spoczywają na nas, a jakie na Bogu w tym planie zbawienia, który dla nas przygotował? Czy jesteśmy sami, czy podejmujemy decyzje…
Zwróćmy uwagę na Słowo Boże. Otwórzmy List Jakuba, rozdział 1, i przeczytajmy razem wersety od 12 do 15: „Błogosławiony człowiek, który znosi pokusę, bo gdy zostanie wypróbowany, otrzyma koronę życia, którą Pan obiecał tym, którzy go miłują…
Otwieramy List do Galacjan, rozdział 5, i czytamy od wersetu 22, który wszyscy dobrze znamy. Przy innych okazjach podkreślałem, jak ważne jest, by znać ten werset na pamięć i dobrze rozumieć owoc Ducha. Jeśli nie znamy owocu Ducha, nie…
Ważną sprawą, którą chciałbym podkreślić w nawiązaniu do tego, o czym mówiliśmy wcześniej, jest potrzeba posiadania myśli Chrystusa. Pan Jezus był kuszony przez diabła, który złożył Mu kuszącą ofertę: „Dam ci wszystkie królestwa ziemi”, ale z jednym zastrzeżeniem: „jeśli mi się pokłonisz”…
Z pomocą Pana będziemy mówić o znaczeniu, jakie Bóg przypisuje Kościołowi, postrzeganemu jako Ciało Chrystusa. Zaczniemy od tego, jak Bóg opisuje swoją relację ze swoim ludem, zarówno w Starym, jak i w Nowym Testamencie. Zaczynamy od Księgi Kapłańskiej, rozdział…
Otwórzmy Słowo Boże w Liście do Galacjan, w rozdziale 5, gdzie mamy jeszcze kilka rzeczy do nauczenia się. W minionych dniach czytaliśmy o uczynkach ciała i o owocu Ducha. Wśród uczynków ciała wskazaliśmy gniew, kłótnie, waśnie, zawiść i…
Otwieramy Ewangelię według Jana, rozdział 3, wersety od 19 do 21, gdzie czytamy: „A na tym polega sąd, że światłość przyszła na świat, ale ludzie bardziej umiłowali ciemność niż światłość, bo ich uczynki były złe. Każdy bowiem, kto czyni zło, nienawidzi światłości i…
W ramach tematu Kościoła podejmiemy trudniejsze zagadnienie. Będziemy mówić o Ciele Chrystusa, czyli o Kościele, o jego roli i o tym, kto jest jego Budowniczym. Skierujemy naszą uwagę na Ewangelię według Mateusza, rozdział 16, gdzie, począwszy od wersetu 18…
Duch Pański zachęca nas, abyśmy otworzyli serca i umysły na Słowo Boże. Skierujmy uwagę na Ewangelię według Mateusza, rozdział 16, gdzie przeczytamy wersety od 21 do 23. W tych wersetach Pan Jezus przygotowuje swoich uczniów na wydarzenia, które…
Uważnie studiując Pismo Święte, możemy zauważyć, że Boży plan nie ograniczał się jedynie do stworzenia istot wyższych od aniołów; Bóg zamierzał stworzyć istotę, która nosiłaby Jego obraz i podobieństwo. Według Księgi Rodzaju 1:26-27 Bóg powiedział: „Uczyńmy człowieka na nasz obraz…
W Ewangelii według Jana, w rozdziale 14, w wersecie 27, czytamy: „Pokój zostawiam wam, mój pokój daję wam; nie tak jak daje świat, ja wam daję. Niech się nie trwoży wasze serce ani się nie lęka”. Amen. Ten werset mówi nam o pokoju, który ofiarowuje Pan Jezus, innym niż ten, który…
Skierujmy naszą uwagę na Słowo Boże i otwórzmy List do Tytusa, rozdział 2, gdzie przeczytamy wersety od 11 do 13: „Ukazała się bowiem łaska Boga, która przynosi zbawienie wszystkim ludziom. Uczy nas ona, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i światowych pożądliwości…
Dziś wielu łudzi się, że do zbawienia wystarczy wiara czysto umysłowa – intelektualne przyjęcie prawdy, bez uczynków wiary i bez przemiany życia. Wielu powołuje się na słowa, że „nasze uczynki są jak splugawiona szata”, lecz wyrywają je z kontekstu i dochodzą…
Spróbujemy wspólnie przestudiować owoc Ducha, który, jak wspominaliśmy wcześniej, obejmuje dziewięć aspektów, czyli przymiotów. Wyobraźcie sobie, że jesteśmy w ósmej klasie i mamy dziewięć podręczników. Bardzo ważne jest, żebyśmy znali nazwę każdego podręcznika, czyli każdego przedmiotu. Byłoby…
Otwórzmy Słowo Boże na Pierwszym Liście Jana, rozdział 2. Przeczytam werset 6, strona 1199: „Kto mówi, że trwa w Nim, powinien sam tak postępować, jak On postępował. Amen”. To dość trudny werset. Może ktoś chciałby powiedzieć: ale ja nie jestem w Nim, więc nie muszę…
Otwórzmy Słowo Boże w Księdze Wyjścia, w rozdziale 33. Przeczytamy od wersetu 13: „Teraz więc, jeśli znalazłem łaskę w twoich oczach, pokaż mi swoje drogi, abym cię poznał”. Amen. Chodzi tu o Mojżesza, który rozmawia z Bogiem i prosi Go, by pokazał mu swoje drogi, aby…
Pismo ukazuje naszą relację z Panem Jezusem na kilka sposobów. Jesteśmy nazwani uczniami, sługami, braćmi Pana i Jego narzeczoną. On jest naszym Panem, naszym Nauczycielem, naszym starszym bratem, ale jest też naszym Narzeczonym, a my jesteśmy Jego narzeczoną!…
Przeczytamy od wersetu 1 do wersetu 3: „Choćbym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, byłbym jak miedź brzęcząca albo cymbał dźwięczący. I choćbym miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadał całą wiedzę, i choćbym miał…
Wielu z nas wyrosło w zborach ewangelicznych. Niewielu zaczęło życie wiary inaczej. I wyrośliśmy źle. Wyrośliśmy w zborach, w których nie było całej nauki Chrystusa, a Pismo mówi, że takie zbory nie mają Boga. (Każdy, kto wykracza…
Otwórzmy Słowo Boże w Ewangelii Mateusza, w rozdziale 11. Przeczytajmy wersety 28 i 29: „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a ja wam dam odpoczynek. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, bo jestem łagodny i pokornego serca, a znajdziecie odpoczynek…”
Otwórzmy Słowo Boże w Pierwszym Liście Piotra, w rozdziale 4. Przeczytajmy od wersetu 3: „Wystarczy bowiem, że w minionym czasie życia postępowaliśmy według woli pogan, żyjąc w rozpuście, pożądliwościach, pijaństwie, biesiadach, pijatykach i obrzydliwym bałwochwalstwie. Dlatego dziwią się, że nie…
Nie znaleziono wyników.