Biblioteka

Kazania pisemne

Indeks tematyczny

5 wyników
Tematy →
Kazanie pisemne

Czym właściwie jest pobożność, słowo, którego dzisiejszy świat prawie już nie używa? Wychodząc od słów Pawła, że wielka jest tajemnica pobożności, kazanie pokazuje, że pobożność to nie zwykła religijna nabożność, lecz szacunek i podziw dla Tego, który jest większy, przeżywane w pełnym posłuszeństwie. Wzorem jest Pan Jezus, który został wysłuchany ze względu na swoją pobożność (Hebrajczyków 5:7) i nie czynił niczego sam od siebie, lecz dokładnie to, co widział u Ojca. Kaznodzieja odróżnia prawdziwą pobożność od pozorów pobożności, które zapierają się mocy Bożej. Ostrzega, że ci, którzy żyją pobożnie, będą prześladowani, nawet przez świat religijny, i wzywa słuchacza, aby poznał Chrystusa i naśladował Go w praktyce, nie tylko w teorii.

0 odczyty0 pobrania 0 komentarze
Kazanie pisemne

W jakiej szacie zostaniemy znalezieni, gdy Król wejdzie, aby obejrzeć gości? Wychodząc od przypowieści o uczcie weselnej z Ewangelii Mateusza 22, kazanie pokazuje, że człowiek bez szaty weselnej wszedł w przekonaniu, że jest mile widziany, lecz wciąż nosił starego człowieka. Z Listu do Rzymian 13, Efezjan 4 i Kolosan 3 wynika kolejność: najpierw odrzucamy uczynki ciemności, potem przyoblekamy się w Chrystusa i w nowego człowieka. Zbroja Boża pomaga nam się ostać, a sama szata to miłosierdzie, dobroć, pokora, łagodność, cierpliwość, przebaczenie i miłość. Bisior to sprawiedliwe czyny świętych (Objawienie 19:8), dlatego szaty nie otrzymuje się po śmierci, lecz przygotowuje się ją już teraz.

0 odczyty0 pobrania 0 komentarze
Kazanie pisemne

Możesz wiele robić dla Boga, a mimo to utracić jedyną rzecz, która się liczy. Wierzący w Efezie mieli uczynki, trud, cierpliwość i cierpieli dla imienia Pana, ale porzucili swoją pierwszą miłość, a bez niej ich świecznik mógł zostać usunięty. Ta miłość nie jest zapałem początku, który z latami przemija. To twoja miłość do Chrystusa, ogień silny jak śmierć, płomień Pana, którego wielkie wody nie mogą ugasić i którego żadne bogactwo nie może kupić. Gdy silnik stygnie, zostaje tylko forma, a relacja z Oblubieńcem zamienia się w handel: ja daję Tobie, Ty dajesz mnie. Chrystus nie szuka wspólników w interesach, lecz czystej oblubienicy, która kocha Go bardziej niż ojca i matkę i nie jest podzielona między świat a Niego. Ten ogień budzi się na nowo, gdy widzisz Jego piękno i możesz powiedzieć: Mój umiłowany jest mój, a ja jestem jego. Wtedy Jego przykazania nie są już ciężkie, bo kto Go miłuje, zachowuje Jego słowo, a Ojciec i Syn przychodzą, aby u niego zamieszkać. Kochając Jego charakter, zapragniesz żyć tak, jak żył Jezus, w pokorze i posłuszeństwie. Przypomnij sobie, skąd spadłeś, i pozwól Mu na nowo rozpalić w tobie pierwszą miłość.

Kazanie pisemne

Bóg nie stworzył nas po to, abyśmy pozostali tacy, jacy jesteśmy, lecz abyśmy stali się doskonali w miłości, tak jak On jest miłością. Przed założeniem świata Ojciec postanowił uczynić nas podobnymi do swojego Syna, Pana Jezusa Chrystusa, abyśmy żyli w Jego Królestwie, gdzie prawo i drogi są doskonałe. Przykazanie, by być doskonałymi jak Ojciec, nie jest piękną radą, lecz celem, ku któremu prowadzi nas całe Jego dzieło. Pan Jezus został udoskonalony nie przez wiele lat służby, lecz przez cierpienie, zwyciężając zło dobrem i nie stawiając oporu. Tą samą drogą prowadzi także nas: przez Słowo, które nas prostuje, przez Ducha, który przemienia nas z chwały w chwałę, przez Kościół, w którym wzrastamy, trzymając się prawdy w miłości, aż do miary wzrostu pełni Chrystusa. Żaden dzień spędzony w kuchni i żaden rok w więzieniu nie jest stracony, jeśli cierpliwość dokonuje tam doskonałego dzieła. Naszą częścią jest przyjmować próby z radością i zachowywać Jego przykazania, bo w tym, kto zachowuje Jego słowo, miłość Boża staje się doskonała i usuwa lęk. Nie róbmy z Boga kłamcy, wierząc, że to niemożliwe. Trwajmy dziś w posłuszeństwie, pewni, że Ten, który rozpoczął w nas dobre dzieło, dokończy je.

0 odczyty0 pobrania 0 komentarze
Kazanie pisemne

Bóg nie powołał nas tylko do tego, abyśmy nosili imię chrześcijan, lecz abyśmy byli uczniami, którzy stają się podobni do swojego Nauczyciela. Jego planem jest, abyśmy byli podobni do obrazu Jego Syna, Pana Jezusa Chrystusa, jako Jego bracia, a uczniostwo jest drogą, na której ten plan się wypełnia. Przebaczenie grzechów ma swoje miejsce, ale nie jest końcem tego dzieła. Nowe narodzenie to pierwszy dzień szkoły: wtedy wchodzimy do szkoły posłuszeństwa, gdzie uczymy się żyć tak, jak On żył. Dawni uczniowie przejmowali mowę, zwyczaje i cały sposób bycia swojego nauczyciela. Tak samo naszą miarą nie jest to, co nam odpowiada, lecz czystość, cierpliwość i posłuszeństwo Pana Jezusa. Nie możemy zachowywać dziewięćdziesięciu procent, a resztę pomijać, bo tam, gdzie nie przyjmujemy wszystkiego, co On nam daje, zostają plamy ciemności, jak kratery na księżycu. Wejście do tej szkoły wymaga zaparcia się samego siebie, krzyża niesionego każdego dnia i miłości do Niego większej niż do rodziny i własnego życia. Jak On, który nic nie czynił sam od siebie, tak i my nie decydujmy już sami, co jest dobre, a co złe. Kościół jest szkołą, w której wzrastamy do miary wzrostu pełni Chrystusa. Nie zadowalajmy się już niedzielnym chrześcijaństwem, lecz wejdźmy dziś do Jego szkoły, aby każdy doskonały uczeń był jak jego Nauczyciel.

0 odczyty0 pobrania 0 komentarze