Wysiłki, by udaremnić Boży plan

0 odczyty0 pobrania 0 komentarze

Szatan przez całą historię posługiwał się wszelkiego rodzaju podstępami, aby nie dopuścić do tego, by człowiek zrozumiał, jaki plan ma wobec niego Bóg. Tam, gdzie nie zdołał zwieść człowieka odpustami czy jałmużną, przyszedł z wiarą w ofiarę krzyża: podkreślił jej rolę, przedstawiając ją jako jedyne rozwiązanie, dzięki któremu można zostać zbawionym.

Szatan przez całą historię posługiwał się wszelkiego rodzaju podstępami, aby nie dopuścić do tego, by człowiek zrozumiał, jaki cel ma wobec niego Bóg. Tam, gdzie nie zdołał zwieść człowieka odpustami czy jałmużną, przyszedł z wiarą w ofiarę krzyża: podkreślił jej rolę, przedstawiając ją jako jedyne rozwiązanie, dzięki któremu można zostać zbawionym.

Opierając się na tej samej wątpliwości, którą zasiał w Ewie pytaniem: „Czy rzeczywiście Bóg powiedział?”, wykorzystując fakt, że nie ma człowieka bez grzechu, działał i zasiewał wątpliwość w umysłach ludzi, przekonując ich, że nie da się dojść do miary wzrostu pełni Chrystusa.

Zasiał wątpliwość w sercach większości, zwodząc ich, że nie można wypełnić przykazania Pana, który mówi: „Bądźcie doskonali”. (Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest wasz Ojciec, który jest w niebie. Mateusza 5:48)

Usilnie działał, aby człowiek nie zrozumiał Bożego celu, a w konsekwencji nie rozpoczął życia ucznia w szkole Chrystusa.

Czy zbawienie polega wyłącznie na przebaczeniu grzechów?

Dobrze byłoby, gdyby każdy z nas zapytał siebie: czy ta doktryna „zbawienia, które sprowadza się wyłącznie do przebaczenia grzechów”, ma biblijny fundament?

Aby wprowadzić nas w błąd, szatan posłużył się tylko częścią prawdy Pisma, przynosząc człowiekowi jedynie część Ewangelii – tak samo jak dwa tysiące lat temu, gdy kusił na pustyni Syna Bożego. Podaje nam więc część Bożej prawdy jako jedyną prawdę, przekonując, że zbawienie człowieka sprowadza się do przebaczenia grzechów.

Szatan usilnie działa, by usunąć z Bożego planu dzieło wzrostu i doskonalenia świętych, zwodząc człowieka, że do zbawienia doskonałość charakteru nie jest potrzebna.

W ten sposób przekonał ludzi, że nawet jeśli będą prowadzić życie święte i czyste, doskonałość nie jest możliwa (grzechu nie da się pokonać). Zwiódł ich, że nawet jeśli dążą do uświęcenia, to zapewni im ono może jakąś nagrodę, ale nie uczyni ich zdolnymi do wejścia do Królestwa, bo człowiek może zostać zbawiony jedynie z łaski, przez wiarę rozumową, bez uczynków. (Efezjan 2:8)

Tą fałszywą nauką zniósł uczniostwo i znaczenie szkoły Chrystusa (Jego nauk), zwodząc człowieka, że nie należą one do planu zbawienia. Tak doprowadził człowieka do tego, że przestał przywiązywać wagę do przykazań Chrystusa i do dzieła uświęcenia dokonywanego przez Ducha. (…przez uświęcenie Ducha. 1 Piotra 1:2)

W ten sposób przez te dwa tysiące lat oszukał całe pokolenia, że doskonałość nie jest możliwa, podsuwając ludzkości naukę, że zbawienie polega na przebaczeniu grzechów.

Widzimy, jak dobrze mu się to udało. Większość tych, którzy dziś noszą imię chrześcijan, zatrzymuje się na zbawieniu, które niewiele kosztuje – na „doktrynie przebaczenia grzechów”.

Widać to wyraźnie, gdy patrzymy na tych, którzy uważają się za „narodzonych na nowo”, a których życie wiary jest jednym pasmem porażek. Przyznają, że nie mają zwycięstwa nad grzechem, że nie mają owocu Ducha, a mimo to są przekonani, że dostąpią zbawienia dzięki miłosierdziu Pana, bo uwierzyli w ofiarę krzyża.

Jest to artykuł zaczerpnięty z broszury Przemienieni na obraz Chrystusa, dostępnej bezpłatnie online w formacie .pdf.

Przejdź do następnego artykułu: Wielkie ruchy religijne – królestwo ciemności

Komentarze

Konto nie jest potrzebne — podaj imię i adres e-mail.