Przyciąganie przez charakter Jezusa Chrystusa

0 odczyty0 pobrania 0 komentarze

Jeśli przyciągnie nas piękno Jego doskonałego charakteru, będziemy Go podziwiać i kochać całym sercem; tylko wtedy obudzi się w nas pragnienie, by mieć te same cechy charakteru, które ma On. (Zaklinam was, córki Jerozolimy: Nie budźcie mego umiłowanego ani nie przerywajcie jego snu, dopóki on nie zechce. Pieśń nad Pieśniami 8:4)

Łatwo zauważyć, że w kampanii wyborczej ci, którzy promują kandydata, pokazują go w jak najkorzystniejszym świetle, aby przekonać ludzi, żeby na niego zagłosowali. Robią to przez billboardy, w radiu, w telewizji…

Kandydat układa przemówienia z jak najbardziej przekonującymi obietnicami, żeby jak najwięcej ludzi oddało na niego głos.

Tak się postępuje, bo zostaliśmy stworzeni z rozeznaniem, ze zdolnością wyboru. Kiedy bardzo kogoś podziwiamy, budzi się w nas pragnienie działania, podejmowania decyzji.

Żaden kandydat w kampanii wyborczej nie będzie nas wzywał, byśmy go wybrali, posługując się groźbami, bo nikt by go nie docenił ani nie wybrał. Jeśli człowieka przyciągną obietnice kandydata, który jest bardzo przekonujący, i uzna go za szczerego w tym, co obiecuje, to postąpi odpowiednio: doceni go i wybierze go zamiast innych.

Jeśli oprócz swoich obietnic ten kandydat prowadzi piękne życie, to nawet jeśli nikogo nie wzywa, by naśladował jego sposób życia, i tak znajdą się ludzie, którzy z podziwu zapragną go naśladować. Tacy zostaliśmy stworzeni, z taką zdolnością.

Pragnienie naśladowania

Kiedy ktoś nas przyciąga, podziwiamy go i jesteśmy gotowi go wspierać, a kiedy podziwiamy go całym sercem, znajdą się wśród nas ludzie, którzy zapragną upodobnić się do tego człowieka. (Widzimy to u młodych: pragną naśladować gwiazdy muzyki czy kina, upodobnić się do nich ubiorem, sposobem mówienia…)

Kiedy chodzi o zbawienie duszy, dzieje się podobnie. Bóg posługuje się swoimi posłańcami, aby przedstawić nam swój plan wobec naszego życia i przekonać nas, byśmy przyjęli Jego ofertę zbawienia.

Aby ludzie wybrali kandydata, ten obiecuje im różne korzyści, nie wymagając od nich, by się do niego upodobnili i żyli tak jak on. Pan Jezus natomiast nie tylko obiecuje nam życie wieczne, ale daje nam też możliwość upodobnienia się do Niego, chodzenia razem z Nim Jego drogami i prowadzenia doskonałego życia. Wzywa nas nie tylko do tego, byśmy Go doceniali za to, co dla nas uczynił, ale do tego, byśmy byli tacy jak On. Wzywa nas, byśmy się w Nim zakochali, i dlatego pokazuje nam piękno swojego charakteru, który jest doskonały. (A ja, gdy zostanę wywyższony nad ziemię, przyciągnę wszystkich do siebie. Jana 12:32)

Bóg nie wzywa nas, byśmy Go doceniali tylko dlatego, że daje nam wieczne Królestwo ze złotymi ulicami i ratuje nas od piekła, bo to nie sprawi, że się w Nim zakochamy, ani że zapragniemy iść za Nim, by być takimi jak On.

On pokazuje nam swoje drogi, które są prawe, odsłania nam swoje jaśniejące piękno, abyśmy mogli zostać przyciągnięci, abyśmy byli pełni podziwu, aby obudziła się w nas miłość. (Wszystkie jego drogi są prawe. Powtórzonego Prawa 32:4)

Tylko tak możemy Go kochać całym sercem. Tylko tak zapragniemy chodzić Jego drogami i mieć to piękno, które ma On. (Bóg nad bogami, PAN, przemówił i wezwał ziemię od wschodu słońca aż do jego zachodu. Z Syjonu, doskonałego piękna, zajaśniał Bóg. Psalm 50:1-2)

Słowo Boże

Dlatego w swojej miłości do korony swojego stworzenia Bóg posługuje się swoimi posłańcami, aby mówili nam o Panu Jezusie, aby pokazywali nam cechy charakteru Jego serca. Jego uczniowie są posłani, by opisać nam oblicze Boga, by pokazać nam piękno Jego serca i przyciągnąć nas do Niego Jego doskonałym pięknem.

Nikogo nie może przyciągnąć Jego piękno, jeśli o Nim nie słyszał i nie widzi cech Jego serca, jeśli nie zna Jego dróg, Jego sposobu bycia. (A jak uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszą bez kaznodziei? Rzymian 10:14; Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie Ojciec. Jana 6:44)

Jeśli przyciągnie nas piękno Jego doskonałego charakteru, będziemy Go podziwiać i kochać całym sercem; tylko wtedy obudzi się w nas pragnienie, by mieć te same cechy charakteru, które ma On. (Zaklinam was, córki Jerozolimy: abyście nie budziły ani nie przerywały snu mojej umiłowanej, dopóki ona nie zechce. Pieśń nad Pieśniami 8:4)

Jeśli wezwano nas do pokuty tylko po to, byśmy nie trafili do piekła i chodzili po złotych ulicach, a nie pokazano nam piękna serca Pana, jeśli nie powiedziano nam, że Jego celem jest, byśmy mieli Jego cechy charakteru, musimy uważać, bo ci, którzy przynieśli nam to poselstwo, przynieśli nam fałszywą, niepełną ewangelię. Tych ludzi nie posłał Bóg. Jeśli przyjęliśmy taką ewangelię, zwiódł nas szatan.

Ewangelia chwały Chrystusa

Przyznajmy szczerze: jaką ewangelię nam przyniesiono? Czy byli to ludzie, którzy głosili nam, że jeśli się nie nawrócimy, czeka nas wieczne piekło? Czy uczyli nas doceniać Go i być Mu wdzięcznymi tylko za to, co dla nas uczynił na krzyżu? Czy też byli to posłańcy Boga, którzy pokazali nam piękno serca Pana? Czy przyciągnęły mnie cechy Jego charakteru? Czy obudziła się w nas miłość i czy zapragnęliśmy mieć te same piękne cechy, jakie ma On?

Bóg przyciąga nas całym swoim pięknem i sprawi, że przed nami przejdzie całe piękno Jego serca. Jak pokazał Mojżeszowi piękno swojego serca, tak pokaże je i nam. On sprawi, że przed tobą przejdzie całe Jego piękno. (Wyjścia 33:17) Czyni to po to, byśmy zakochali się w cechach Jego serca, by obudziła się w nas miłość.

Gorącym pragnieniem Dawida (które powinno być pragnieniem każdego, kto jest zakochany w Panu) było mieszkać przez całe życie w domu Pana, aby oglądać piękno Pana. (O jedno proszę PANA i o to będę zabiegał: abym mieszkał w domu PANA po wszystkie dni mego życia, abym oglądał piękno PANA. Psalm 27:4)

Jeśli przychodzimy do Boga ze strachu przed piekłem, nie zajaśniał nam blask Ewangelii chwały Chrystusa, który jest obrazem Boga. (A jeśli nasza ewangelia jest zakryta, to jest zakryta dla tych, którzy giną; w których bóg tego świata zaślepił umysły, w niewierzących, aby nie świeciła im światłość chwalebnej ewangelii Chrystusa, który jest obrazem Boga. 2 Koryntian 4:3-4)

Przyciągnięci Jego przykazaniami i naukami

Każda nauka (przykazanie) Ewangelii kryje w sobie jakąś cechę Pana Jezusa, kryje w sobie doskonałe piękno Jego charakteru. Patrząc na Jego drogi, na Jego przykazania, w rzeczywistości patrzymy na piękno Chrystusa, który jest obrazem Boga.

Jego przykazania powinny być dla nas rozkoszą, bo wyrażają Jego samego. (Będę się rozkoszował twoimi przykazaniami, które umiłowałem. Psalm 119:47; Twoje przykazania są moją rozkoszą. Psalm 119:143)

Dlatego Pan Jezus mówi: „Jeśli mnie miłujecie, przestrzegajcie moich przykazań…” (Jana 14:15), czyli: kto Mnie kocha, kocha też moje przykazania i znajduje w nich rozkosz, bo moje przykazania wyrażają mój charakter, pokazują, jaki jestem.

Nikt nie będzie w stanie podziwiać Go i kochać całym umysłem ze strachu przed karą wiecznego piekła, lecz tylko wtedy, gdy przyciągnie go blask Pana, blask Jego Słowa. Tylko tak budzi się gorące pragnienie, by być takim jak On. Tylko w ten sposób można osiągnąć cel, dla którego zostaliśmy stworzeni: być takimi jak Pan Jezus, nasz Oblubieniec.

Tylko wtedy, gdy naprawdę przyciągnie nas piękno serca Pana, zapragniemy Go naśladować i mieć takie samo serce jak On.

Jeśli ktoś pokaże nam piękno Pana i On nas przyciągnie, owocem będzie miłość. Obrazowo mówiąc, nasza relacja powinna przypominać relację dwojga narzeczonych, których ciągnie do siebie nawzajem i którzy kochają się całym sercem.

Jeśli będziemy podziwiać piękno cech Pana Jezusa i ono nas przyciągnie, sami zapragniemy je mieć – i to jest punkt wyjścia. (Zaklinam was, córki Jerozolimy: Jeśli znajdziecie mojego umiłowanego, to powiedzcie mu, że jestem chora z miłości. Pieśń nad Pieśniami 5:8)

Osoba zakochana zawsze będzie się rozkoszować słowami, które wypowiada ten, kogo podziwia i kocha. (Moja dusza zasłabła na jego głos. Pieśń nad Pieśniami 5:6; Moja dusza omdlewa, tęskniąc cały czas za twoimi sądami. Psalm 119:20)

Jeśli nie zaczęliśmy od tego, jeśli nie przyciąga nas piękno Jego serca, jeśli Jego przykazania i drogi nie są naszą rozkoszą, jeśli kochaliśmy Go tylko za Jego obietnice, to nowe życie się nie rozpoczęło. (Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie Ojciec. Jana 6:44)

Ten artykuł pochodzi z broszury Przemienieni na obraz Chrystusa, dostępnej bezpłatnie online w formacie .pdf.

Przejdź do następnego artykułu Nasza postawa wobec Jezusa Chrystusa

Komentarze

Konto nie jest potrzebne — podaj imię i adres e-mail.