Pociągnięci charakterem Pana Jezusa

Osoba zakochana zawsze będzie się rozkoszować słowami, które wypowiada ten, kogo podziwia i kocha. („Moja dusza zasłabła na jego głos”. Pieśń nad Pieśniami 5:6; „Moja dusza omdlewa, tęskniąc cały czas za twoimi sądami”. Psalm 119:20)

Łatwo zauważyć, że w kampanii wyborczej ci, którzy promują kandydata, pokazują go w jak najkorzystniejszym świetle, aby przekonać ludzi do głosowania na niego. Robią to za pomocą billboardów, w radiu, w telewizji…

Kandydat przygotowuje przemówienia z jak najbardziej przekonującymi obietnicami, aby skłonić jak najwięcej ludzi do oddania na niego głosu.

Tak się postępuje, ponieważ zostaliśmy stworzeni z rozeznaniem, ze zdolnością wyboru. Kiedy kogoś bardzo podziwiamy, budzi się w nas pragnienie działania, podejmowania decyzji.

Żaden kandydat w kampanii wyborczej nie będzie nas wzywał, byśmy go wybrali, posługując się groźbami, bo nikt by go nie docenił ani na niego nie zagłosował. Jeśli człowieka pociągają obietnice kandydata, który jest bardzo przekonujący, i uzna go za szczerego w tym, co obiecuje, postąpi odpowiednio: doceni go i wybierze właśnie jego, a nie innych.

Jeśli oprócz obietnic ten kandydat prowadzi piękne życie, to nawet gdy nikogo nie wzywa do naśladowania jego stylu życia, znajdą się ludzie, którzy z podziwu zechcą go naśladować. Tak zostaliśmy stworzeni, z taką zdolnością.

Gdy ktoś nas pociąga, podziwiamy go i jesteśmy gotowi go wspierać, a gdy podziwiamy go całym sercem, znajdą się wśród nas ludzie, którzy zapragną się do niego upodobnić. (Widzimy to pragnienie naśladowania u młodych, którzy chcą być podobni do gwiazd muzyki czy kina w ubiorze, sposobie mówienia…)

Gdy chodzi o zbawienie duszy, dzieje się podobnie. Bóg posługuje się swoimi posłańcami, by przedstawić nam swój plan dotyczący naszego życia, aby przekonać nas do przyjęcia Jego oferty zbawienia.

Aby ludzie wybrali kandydata, ten obiecuje im różne korzyści, nie wymagając, by się do niego upodobnili i żyli tak jak on. Pan Jezus natomiast, oprócz tego, że obiecuje nam życie wieczne, daje nam także możliwość upodobnienia się do Niego, chodzenia razem z Nim Jego drogami i prowadzenia doskonałego życia. Wzywa nas nie tylko do tego, byśmy Go doceniali za to, co dla nas uczynił, lecz byśmy byli tacy jak On. Wzywa nas, byśmy się w Nim zakochali, i dlatego ukazuje nam piękno swojego charakteru, który jest doskonały. („A ja, gdy zostanę wywyższony nad ziemię, wszystkich pociągnę do siebie”. Jana 12:32)

Bóg nie wzywa nas, byśmy Go doceniali tylko dlatego, że ofiarowuje nam wieczne Królestwo ze złotymi ulicami, że ratuje nas od piekła, bo to nie sprawi, że się w Nim zakochamy ani że zapragniemy iść za Nim, by być takimi jak On.

On ukazuje nam swoje drogi, które są sprawiedliwe, odsłania nam swoje olśniewające piękno, abyśmy mogli zostać pociągnięci, abyśmy byli pełni podziwu, aby obudziła się w nas miłość. („Wszystkie jego drogi są sprawiedliwe”. Powtórzonego Prawa 32:4)

Tylko tak możemy Go kochać całym sercem. Tylko tak zapragniemy chodzić Jego drogami i mieć to piękno, które On ma. („Bóg nad bogami, PAN, przemówił i wezwał ziemię od wschodu słońca aż do jego zachodu. Z Syjonu, doskonałego piękna, zajaśniał Bóg”. Psalm 50:1-2)

Dlatego w swojej miłości do korony swojego stworzenia Bóg posługuje się swoimi posłańcami, by mówili nam o Panu Jezusie, by pokazywali nam, jakie są cechy charakteru Jego serca. Jego uczniowie są posłani, by opisać nam obraz Boga, by ukazać nam piękno Jego serca i pociągnąć nas do Niego Jego doskonałym pięknem.

Nikt nie może zostać pociągnięty Jego pięknem, jeśli o Nim nie usłyszał i nie widzi cech Jego serca, jeśli nie zna Jego dróg, Jego sposobu bycia. („A jak uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszą bez kaznodziei?” Rzymian 10:14; „Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie Ojciec”. Jana 6:44)

Jeśli pociągnie nas piękno Jego doskonałego charakteru, będziemy Go podziwiać i kochać całym sercem; tylko tak obudzi się w nas pragnienie posiadania tych samych cech charakteru, które ma On. („Zaklinam was, córki Jerozolimy: abyście nie budziły ani nie przerywały snu mojej umiłowanej, dopóki ona nie zechce”. Pieśń nad Pieśniami 8:4)

Jeśli wezwano nas do nawrócenia jedynie po to, byśmy nie trafili do piekła i chodzili po złotych ulicach, a nie ukazano nam piękna serca Pana, jeśli nie powiedziano nam, że Jego celem jest, byśmy mieli Jego cechy charakteru, musimy być czujni, ponieważ ci, którzy przynieśli nam to poselstwo, przynieśli fałszywą, niepełną ewangelię. Oni nie zostali posłani przez Boga. Jeśli przyjęliśmy taką ewangelię, zostaliśmy zwiedzeni przez szatana.

Przyznajmy szczerze: jaką ewangelię nam przyniesiono? Czy byli to ludzie, którzy głosili nam, że jeśli się nie nawrócimy, czeka nas wieczne piekło? Czy uczyli nas cenić Go i być Mu wdzięcznymi tylko za to, co dla nas uczynił na krzyżu? Czy też byli to posłańcy Boga, którzy ukazali nam piękno serca Pana? Czy pociągnęły mnie cechy Jego charakteru? Czy obudziła się w nas miłość i czy zapragnęliśmy mieć te same piękne cechy, jakie ma On?

Bóg pociąga nas całym swoim pięknem i przeprowadzi przed nami całe piękno swojego serca. Tak jak Mojżeszowi ukazał piękno swojego serca, tak ukaże je i nam. On przeprowadzi przed tobą całe swoje piękno. (Wyjścia 33:17) Czyni to po to, byśmy zakochali się w cechach Jego serca, by obudziła się w nas miłość.

Gorącym pragnieniem Dawida (które powinno być pragnieniem każdego, kto zakochał się w Panu) było mieszkać przez całe życie w domu Pana, aby oglądać piękno Pana. („O jedno proszę PANA i o to będę zabiegał: abym mieszkał w domu PANA po wszystkie dni mego życia, abym oglądał piękno PANA”. Psalm 27:4)

Jeśli przychodzimy do Boga ze strachu przed piekłem, nie doświadczyliśmy blasku chwalebnej ewangelii Chrystusa, który jest obrazem Boga. („A jeśli nasza ewangelia jest zakryta, to jest zakryta dla tych, którzy giną; w których bóg tego świata zaślepił umysły, w niewierzących, aby nie świeciła im światłość chwalebnej ewangelii Chrystusa, który jest obrazem Boga”. 2 Koryntian 4:3-4)

Każde nauczanie (przykazanie) Ewangelii kryje w sobie jakąś cechę Pana Jezusa, kryje w sobie doskonałe piękno Jego charakteru. Patrząc na Jego drogi, na Jego przykazania, w rzeczywistości patrzymy na piękno Chrystusa, który jest obrazem Boga.

Jego przykazania powinny być dla nas rozkoszą, ponieważ przedstawiają Jego samego. („Będę się rozkoszował twoimi przykazaniami, które umiłowałem”. Psalm 119:47; „Twoje przykazania są moją rozkoszą”. Psalm 119:143)

Dlatego Pan Jezus mówi: „Jeśli mnie miłujecie, przestrzegajcie moich przykazań…” (Jana 14:15), czyli: kto Mnie kocha, kocha też moje przykazania i znajduje w nich rozkosz, ponieważ moje przykazania wyrażają mój charakter, pokazują, jaki jestem.

Nikt nie będzie mógł Go podziwiać i kochać całym sercem ze strachu przed karą wiecznego piekła, lecz jedynie wtedy, gdy pociągnie go blask Pana, blask Jego Słowa. Tylko tak budzi się gorące pragnienie, by być takim jak On. Tylko w ten sposób może zostać osiągnięty cel, dla którego zostaliśmy stworzeni: byśmy byli tacy jak Pan Jezus, nasz Oblubieniec.

Dopiero gdy naprawdę pociągnie nas piękno serca Pana, zapragniemy Go naśladować i mieć takie samo serce jak On.

Jeśli ktoś ukaże nam piękno Pana i On nas pociągnie, owocem będzie miłość. Obrazowo mówiąc, nasza relacja z Nim powinna przypominać relację dwojga narzeczonych, których ciągnie do siebie i których łączy miłość z całego serca.

Jeśli będziemy podziwiać piękno cech Pana Jezusa i ono nas pociągnie, zapragniemy ich także dla siebie – i to jest punkt wyjścia. („Zaklinam was, córki Jerozolimy: Jeśli znajdziecie mojego umiłowanego, to powiedzcie mu, że jestem chora z miłości”. Pieśń nad Pieśniami 5:8)

Osoba zakochana zawsze będzie się rozkoszować słowami, które wypowiada ten, kogo podziwia i kocha. („Moja dusza zasłabła na jego głos”. Pieśń nad Pieśniami 5:6; „Moja dusza omdlewa, tęskniąc cały czas za twoimi sądami”. Psalm 119:20)

Jeśli nie zaczęliśmy od tego, jeśli nie pociąga nas piękno Jego serca, jeśli Jego przykazania i drogi nie są naszą rozkoszą, jeśli kochaliśmy Go tylko za Jego obietnice, to nowe życie się nie zaczęło. („Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie Ojciec”. Jana 6:44)

Jest to artykuł pochodzący z broszury Przemienieni na obraz Chrystusa – Czyste Słowo – Materiały o duchowym przebudzeniu, dostępnej bezpłatnie w internecie w formacie .pdf.

Przejdź do następnego artykułu: Jego Żona się przygotowała – Czyste Słowo – Artykuły o duchowym przebudzeniu

Komentarze

Konto nie jest potrzebne — podaj imię i adres e-mail.