Czystość Ciała Chrystusa

Zarówno w przeszłości, jak i dziś obóz Boga, czyli Ciało Chrystusa, musi być czysty, ponieważ tam mieszka Pan. (Ten, czyli szatan, nic we mnie nie ma. Jana 14:30; Pan, twój Bóg, przechadza się pośrodku twego obozu, aby cię chronić; dlatego twój obóz ma być święty, aby Pan nie zobaczył u ciebie nic nieczystego i nie odwrócił się od ciebie. Powtórzonego Prawa 23:14; Usuniecie ich poza obóz, aby nie zanieczyścili obozu tych, wśród których mieszkam. Liczb 5:3)

Zarówno w przeszłości, jak i dziś obóz Boga, czyli Ciało Chrystusa, musi być czysty, ponieważ tam mieszka Pan. (Ten, czyli szatan, nic we mnie nie ma. Jana 14:30; Pan, twój Bóg, przechadza się pośrodku twego obozu, aby cię chronić; dlatego twój obóz ma być święty, aby Pan nie zobaczył u ciebie nic nieczystego i nie odwrócił się od ciebie. Powtórzonego Prawa 23:14; Usuniecie ich poza obóz, aby nie zanieczyścili obozu tych, wśród których mieszkam. Liczb 5:3)

Bóg, który jest architektem i budowniczym Ciała, czyli Kościoła, ustanowił w nim prawa działania tak, aby zachować je nieskalanym. Chrystus troszczy się z miłością o to ciało, bo to jest Jego Ciało! (Nikt bowiem nigdy nie miał w nienawiści swego ciała, ale je żywi i pielęgnuje, jak i Pan kościół. Jesteśmy bowiem członkami jego ciała, z jego ciała i z jego kości. Efezjan 5:29, 30)

Jeśli jakiś członek Ciała Chrystusa zachoruje, czyli splami się przez brak czujności i uleganie pokusie, Pan Jezus troszczy się o niego i razem z członkami swego Ciała działa na rzecz uzdrowienia chorego członka.

Czystość Kościoła

Jeśli chory członek nie zgadza się, by go leczono, ostatecznie trzeba go usunąć. Jednym z powodów usunięcia jest to, że chory zarazi, wpłynie na innych i swoim życiem będzie skłaniał do grzechu także tego, z kim jest ściśle związany. (Uważajcie, żeby nikt nie pozbawił się łaski Boga, żeby jakiś korzeń goryczy, wyrastając, nie wyrządził szkody i aby przez niego nie skalało się wielu; Hebrajczyków 12:15; Odwiodłyby bowiem twoich synów ode mnie…; Powtórzonego Prawa 7:4)

Pan Jezus nie pozwala, by grzech mieszkał w Jego Ciele, dlatego nakazuje swoim członkom czuwać, aby nie było wśród nich nikogo światowego. Grzech, czyli zakażenie jednego członka, zaraża także członki, z którymi jest on ściśle związany. (Żeby nie było żadnego rozpustnika lub bezbożnika. Hebrajczyków 12:16; Czy nie wiecie, że odrobina zaczynu zakwasza całe ciasto? Wyrzućcie więc stary zaczyn. I Koryntian 5:6, 7)

Dlatego nakazano nam, abyśmy, gdy zauważymy grzech, poszli do naszego brata i w duchu łagodności podnieśli go, aby się poprawił, a jeśli nie słucha, by oddać go w ręce Kościoła. (Jeśli twój brat zgrzeszy przeciwko tobie, idź, strofuj go sam na sam. A jeśli i kościoła nie usłucha, niech będzie dla ciebie jak poganin i celnik. Mateusza 18:15)

Może wielu powie: czym może nas zarazić ktoś, kto siedzi obok nas na tej samej ławce podczas nabożeństwa, skoro prawie nic nas z nim nie łączy i nie wiemy, co robi?

Jeśli tak się dzieje, że nie jesteśmy ze sobą związani, to jasne jest, że znajdujemy się w rozproszonej trzodzie, w której szatan wykonał swoje dzieło.

Tam nie można mówić o poddaniu, napominaniu, korygowaniu…, bo nie można tam mówić o Ciele Chrystusa, które zostało zaprojektowane, by działać w ścisłej łączności.

Każda dusza odpowiada przed Bogiem za to, że zło przenika do Ciała Chrystusa i jest w nim tolerowane. Jeśli każdy członek jest ściśle związany z innym członkiem, łatwo zrozumieć, że gdy jeden zachoruje, dotknie to także drugiego, z którym jest związany.

Szerzenie się grzechu

Jeśli jakiś członek zachoruje na obmowę, czyli złe mówienie o innych, a nie zostanie napomniany i poddany dyscyplinie, czyli skorygowany, zarazi także tych, z którymi jest ściśle związany. (Nie dajcie się zwieść: „Złe towarzystwo psuje dobre obyczaje”. I Koryntian 15:33)

Jeśli przez brak czujności członki Ciała Chrystusa zaczną tolerować grzech, Kościół w końcu zostanie oddzielony od Chrystusa. (Znam twoje uczynki: nie jesteś ani zimny, ani gorący. Obyś był zimny albo gorący. Ale ponieważ jesteś letni, ani zimny, ani gorący, wypluję cię z moich ust. Objawienie 3:15; Jej dzieci też zabiję. Objawienie 2:21)

Gdy nakaz z Mateusza 18:15 jest lekceważony, grzech się mnoży, ciało choruje, a jeśli nie podejmie się kroków ku uzdrowieniu, w końcu umrze. (Ponieważ wyroku za zły czyn nie wykonuje się od razu, serce synów ludzkich jest w nich zawzięte i gotowe na to, aby popełniali zło. Kaznodziei 8:11)

Kościół w Tiatyrze

Gdy Pan nawiedził ten Kościół, znajdował się on w sytuacji, w której grzech wszedł do zgromadzenia i był tolerowany. Kościół pozwalał „kobiecie, która nazywa siebie prorokinią”, nauczać herezji i zwodzić sługi Pana. (Byli też fałszywi prorocy wśród ludu, jak i wśród was będą fałszywi nauczyciele, którzy potajemnie wprowadzą herezje zatracenia. II Piotra 2:1, 2)

Widać tu troskę Pana o członki Jego Ciała; najpierw o Jezabel, której dano czas na pokutę. (I dałem jej czas, aby pokutowała ze swego nierządu, ale nie pokutowała. Objawienie 2:21)

Choć Kościół został pochwalony za wiele rzeczy, Pan gani go za ten grzech obojętności, za tolerowanie grzechu. (Znam twoje uczynki i miłość, i służbę, i wiarę, i twoją cierpliwość, i twoje uczynki, i wiem, że ostatnich rzeczy jest więcej niż pierwszych. Ale mam nieco przeciwko tobie – że kobiecie Jezabel, która nazywa siebie prorokinią, pozwalasz nauczać i zwodzić moje sługi. Objawienie 2:19, 20)

Kościół był winny zlekceważenia nauki Pana, która mówi nam, że kobiecie nie wolno nauczać innych, oraz nauki, która każe nam czuwać i nie utrzymywać kontaktów z kimś, kto choć nazywa się bratem… (Żeby nie było żadnego rozpustnika lub bezbożnika. Hebrajczyków 12:15, 16; Kobiecie zaś nie pozwalam nauczać ani przewodzić mężowi, lecz ma zachować milczenie. I Tymoteusza 2:12)

Ten zaczyn grzechu tolerowany w Kościele miał zakwasić całe ciasto, czyli doprowadzić do śmierci trzody. (Czy nie wiecie, że odrobina zaczynu zakwasza całe ciasto? I Koryntian 5:6; Jej dzieci też zabiję. Objawienie 2:21)

Wskazania Pisma Jeśli Kościół w większości zaczyna przyzwalać na grzech, co mają robić ci nieliczni, którzy mimo wszystko chcą pozostać wierni Panu? Czy mogą jeszcze pozostać w tym Kościele i żyć według prawa Ciała Chrystusa, gdzie każde ścięgno wnosi swój wkład? Czy Pan uczy ich, by pozostawali razem z tymi, którzy żyją w grzechu?

Jeśli uważnie słuchamy Słowa spisanego i go nie pomijamy, ono daje nam odpowiedź na te pytania. Gdy grzech jest tolerowany, Pan Jezus ma nakazy dla członków, które chcą pozostać Mu posłuszne.

Aby więc pozostały czyste, niezarażone chorobą grzechu, Pan oddziela je od nieczystości, nakazując im wyjść spośród tamtych. (Dlatego wyjdźcie spośród nich i odłączcie się, mówi Pan, i nieczystego nie dotykajcie… II Koryntian 6:17; Ludzie bowiem będą samolubni, bezbożni, oszczercy, przybierający pozór pobożności, ale wyrzekający się jej mocy. Takich ludzi unikaj. II Tymoteusza 3:2)

Ostrzegamy tych, którzy godzą się pozostawać w zgromadzeniach, gdzie grzech jest tolerowany, by nie łudzili się, biorąc może za przykład pięć Kościołów z Objawienia, z czego można by wnioskować, że nieprawość może mieszkać razem ze sprawiedliwością.

Pan mówi nam, że szatan nic w Nim nie ma. Pan nie może dopuścić grzechu w swoim Ciele, ale w swoim miłosierdziu, zanim usunie, czyli odetnie od winorośli, najpierw próbuje uzdrowić chorego członka.

Wskażemy tylko kilka grzechów, które, jeśli są tolerowane, przyniosą zgromadzeniu śmierć: lekceważenie władz przez łamanie prawa podatkowego, np. praca na czarno, nieprzestrzeganie przepisów ruchu drogowego, umiłowanie rzeczy tego świata, tolerowanie ludzi światowych… Obmowa, czyli złe mówienie o innych, grzech tak dziś rozpowszechniony w wielu zgromadzeniach, jest w oczach Pana równie ciężki jak rozpusta i pijaństwo. Pan żąda od nas, byśmy nie mieli żadnych kontaktów z tymi, którzy go praktykują, nawet jeśli nazywają się braćmi. (Napisałem wam, abyście nie przestawali z kimś, kto nazywając się bratem, jest… oszczercą albo pijakiem; z takim nawet nie jadajcie. I Koryntian 5:11)

Innym grzechem, dziś lekceważonym, a równie ciężkim, z powodu którego mamy się odsunąć od tych, którzy nazywają się braćmi, jest samolubstwo; chodzi o braci, którzy nie żyją dla dobra pozostałych członków. (A to wiedz, że w ostatecznych dniach nastaną trudne czasy. Ludzie bowiem będą samolubni… przybierający pozór pobożności, ale wyrzekający się jej mocy. Takich ludzi unikaj. II Tymoteusza 3:1-5)Pytania:

  • Ile czasu dziennie lub tygodniowo przeznaczasz dla siebie, a ile na duchowy pożytek innych? 5%, 10%…? Czy nauczyłem się żyć dla dobra innych?

  • Czy Pan może być ze mną, jeśli nie odsunę się od tych, którzy praktykują obmowę, złe mówienie o innych, od tych, którzy szerzą samolubstwo?

Jest to artykuł pochodzący z broszury Kościół – Ciało Chrystusa – broszura online – Czyste Słowo, dostępnej bezpłatnie online w formacie .pdf.

Przejdź do następnego artykułu: Rozproszona trzoda – Czyste Słowo – artykuły o duchowym przebudzeniu

Komentarze

Konto nie jest potrzebne — podaj imię i adres e-mail.