Biblioteka

Artykuły

Indeks tematyczny

6 wyników
Artykuł

Słowo „uczeń” niemal zniknęło z języka dzisiejszych chrześcijan. Nazywamy siebie wierzącymi, nawróconymi, członkami jakiegoś kościoła, ale rzadko ktoś mówi o sobie: „Jestem uczniem Pana Jezusa”. Co więcej, kto dziś mówi o uczniostwie, często budzi nieufność. Patrzy się na niego jak na kogoś, kto przynosi nową naukę, a nawet podejrzewa się go o herezję. A jednak Pan Jezus umieścił to słowo w samym centrum swojego polecenia: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego; Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata. Amen.” (Mateusza 28:19-20). Nie „pozyskujcie członków”, lecz „czyńcie uczniami”.

0 odczyty0 pobrania 0 komentarze
Artykuł

Bóg ma jeden plan dla tych, których powołał: „Tych bowiem, których on przedtem znał, tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu jego Syna, żeby on był pierworodny między wieloma braćmi.” (Rzymian 8:29). W świetle tego planu trzeba czytać wezwanie apostoła Pawła: „Jeśli więc razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Boga. Myślcie o tym, co w górze, nie o tym, co na ziemi.” (Kolosan 3:1-2). To, co w górze, jest tam, gdzie jest Chrystus. W gruncie rzeczy są to cechy Jego charakteru. Szukać ich to zmierzać ku upodobnieniu się do Niego.

0 odczyty0 pobrania 0 komentarze
Artykuł

Zapytaj dzisiejszego chrześcijanina, jak wejdzie do nieba, a niemal zawsze usłyszysz tę samą odpowiedź: „Nie przez to, co sam robię, ale dzięki miłosierdziu Pana. Nie ma człowieka bez grzechu. Upadamy, pokutujemy, a Bóg nam przebacza”. Wielu przez dziesiątki lat żyje w tym samym kręgu: upadek, wyznanie, a potem znowu upadek w te same grzechy, w gniew, w puste słowa, w obmowę. U kresu życia czepiają się jedynej nadziei, jaka im pozostała: że Boże miłosierdzie przebaczy im w ostatniej godzinie. Podobieństwo do Chrystusa odkładają zaś na czas po śmierci albo na zmartwychwstanie, kiedy Bóg przemieni nas w sposób, którego nikt nie potrafi wyjaśnić.

0 odczyty0 pobrania 0 komentarze
Artykuł

Dla większości z nas kościół to miejsce, gdzie się śpiewa, modli i słucha kazania, po czym każdy wraca do swoich spraw. Większość członków to widzowie: ich służba polega na tym, by siedzieć w ławce i dokładać pieniądze na potrzeby zboru. W dużych zborach członkowie znają się tylko z widzenia, a na liście przez lata figurują ludzie, których nikt już na nabożeństwach nie widział. Ale czy to jest ten Kościół, o którym Pan Jezus powiedział: „Ja ci też mówię, że ty jesteś Piotr, a na tej skale zbuduję mój kościół, a bramy piekła go nie przemogą.” (Mateusza 16:18)?

0 odczyty0 pobrania 0 komentarze
Artykuł

Wszyscy szukamy odpoczynku. Pracujemy przez cały tydzień i czekamy na jego koniec. Pracujemy przez cały rok i czekamy na urlop. Mówimy sobie, że kiedy będziemy mieć większy dom, więcej pieniędzy albo mniej zmartwień, wreszcie zaznamy spokoju. A jednak często wracamy z urlopu równie zmęczeni. Ciało odpoczęło, ale dusza nie. Dzieje się tak dlatego, że najcięższe zmęczenie nie dotyczy ciała, lecz serca. Męczą nas kłótnie, urazy, które nosimy w sobie od lat, troska o to, by nie wypaść gorzej od innych, pragnienie, by zawsze mieć rację, myśl o kimś, kto nas skrzywdził. Wielu nawet nie wie, czego szuka. Czują tylko pustkę, której nic nie wypełnia, i przechodzą od jednej rzeczy do drugiej w nadziei, że następna przyniesie im spokój.

0 odczyty0 pobrania 0 komentarze
Artykuł

Przebudzenie serca, nie tłumu Wielu wierzących czeka na wielkie przebudzenie, w którym rzesze ludzi zwrócą się do Chrystusa. Myślą o dniu Pięćdziesiątnicy, kiedy po kazaniu Piotra ludzie „byli poruszeni do głębi serca” i „do grona uczniów przyłączyło się około trzech tysięcy dusz” (Dzieje Apostolskie 2:37, 41). To dobre pragnienie, ale Pismo nie opisuje dni ostatecznych jako czasu masowych przebudzeń. Mówi o „Niech was nikt w żaden sposób nie zwodzi. Ten dzień bowiem nie nadejdzie, dopóki najpierw nie przyjdzie odstępstwo i nie objawi się człowiek grzechu, syn zatracenia;” (II Tesaloniczan 2:3), o ludziach, którzy mają „tylko formę pobożności”, lecz zapierają się jej mocy (II Tymoteusza 3:5), oraz o miłości, która u wielu „oziębnie” (Mateusza 24:12).

0 odczyty0 pobrania 0 komentarze